ตอนนี้เจ๊กะลังติด Saikano ตึ๋งหนึดเลย

นางเอกน่าร๊าก มีหูมีปีก(ถึงจะไม่ใช่หูแมวก็เถอะนะ อิอิ )ออกโลลิด้วย(ดีนะไม่ออก aegis เหอๆ)

ปกล่อเป้าจริงๆ - -." หยั่งกะการ์ตูน H (แต่เนื้อเรื่องบางตอนมันก็แทบจะ Hเลยแหละ - -"")

เนื้อเรื่องย่อ

เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง Gisee(จิเสะ)ที่จับพลัดจับพลูอยู่ๆก็ถูกดัดแปลงเป็น อาวุธลับของกองทัพในช่วงสงคราม (มียศด้วยนะเออ) ที่ดั๊นไปสารภาพรักกับพระเอก งี่เง่าคนหนึ่งแถม ออกจะทึ่มอีกตะหาก

Animeกะ Comic ออกจะต่างกันราวฟ้ากับเหว

สาวน้อยโรบอทเลือดสาด ว๊ากซ์ (เจ๊ ลู Bloody Auto Mode)

...

มีแต่งคอสเพลยด้วย

หนังก็ออกแล้ว คิกคิก(พระเอกหน้าตาดีกว่าในคอมมิคเนอะ ว่าไหม )

หยั่งกะเศษเหล็ก - -."

ตอนนี้มีคนหาว่าบ้า G บ้า บอท คลั่งเลือด ไม่อยากโดนว่าเอาหรอกนะแต่เรื่องมันเศร้าน่าติดตามว่านางเอกเราจะฆ่าพระเอกตอนจบไหม(เชียร์ให้ฆ่าโลดผู้ชายใจโลเลแบบเนี้ยอ่ะ ) (ตามความจริงเรื่องนี้มันก็กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้วเหมือนกันนะค่ะเนี่ย )

จะมีใครเค้าเชื่อไหมเนี่ย ... ว่า คืนนี้ยังไม่ได้นอนเลย เอาแต่ดูบอล

4 ช.ม. ที่แล้ว อุตส่าห์ไป ตุนข้าวของเครื่องใช้ไว้ข้างทีวีซะเสร็จสรรพ

อุปกรณ์

1. สเบียง ขาดไม่ได้กองทัพเราต้องเดินด้วยท้อง สเบียงเป็นอะไรที่สำคัญมั่กๆ เพราะนอกจากดูบอลได้อรรถรสแล้วยังอุตส่าห์เพิ่มแคลลอรี่ในกระแสเลือดให้ไปตกตะกอนเป็นไขมันได้อีกด้วย (แหมคุ้มอะไรเช่นนี้) สารพัดขนม น้ำอัดลมเลยละเจ้าค่ะ โปเตโต้เอย ขนมปังเอย ชีสเอยขนมปังปลาที่อุตส่าห์อบเอาไว้เพื่องานนี้โดยเฉพาะ โอ้~สารพัดของกิน วางไว้เพียบ เครื่องดื่ม ก็เพียบ(อุตส่าห์ไปซื้อ pepsi Gold มากินเล่นคู่กับขนมปังกรอป แต่พอไปถึง ร้านสะดวกซื้อคิดไปคิดมาเอาสุขภาพดีดีกว่า คว้ากล่องน้ำส้มมาลีใส่ตระกร้าไป เห็นสีแล้วตัดใจซื้อไม่ลงต่างหาก สีออกทะแม่งๆ เหมือนเคยเห็นตามห้องน้ำ เอื๊อก)สารพัดของกินต่างถูกบรรจุ ลำเลียงลงคลังเสบียง(ตู้เย็น) ชนิดแน่นขนัด

2.อุปกรณ์อำนวยความสะดวกสารพัด เก้าอี้ยางเป่าลม โซฟา หมอน ผ้าห่ม(กะนอนมันหน้าที่วีเนี่ยแหละเหอๆ) ที่สำคัญ !! ขาดไม่ได้เลยพระเอกของงาน ทีวีซ้มซุง จอแบน 28" ที่อุตส่าห์ลงทุนเพื่องานนี้โดยเฉพาะโอ้ มันยอกมากเลยค่ะจอร์จ ชั้นเกิดมาเพิ่อสิ่งนี้จริงๆ เหอๆ (ทีห้องกำแพงพังเป็นแถบๆ ไม่รู้จักซ่อมชอบลงทุนกะของไร้สาระเป็นประจำ - -.")

เอ . . . รู้สึกขาดๆไปอย่างแฮะ อ้อ ใช่ๆ มันออกจะเงียบเหงาไปหน่อย ก็เลยโทรไปชวนบรรดาพรรคพวก ที่ยังไม่มีที่สถิต(หาร้านไปนั่งดูบอลไม่ได้นั่นเองจะ ว่าไปบ้านก็มีทีวีกันทำไมต้อง ออกไปร้านให้มันยุ่งยากนักก็ไม่รู้สิ ) โทรชวนเสร็จสรรพ อีก 10 นาทีจะถึงเวลาบอลโลก ไวเหมือนสายฟ้าแลบ ขนขบวนกันมาเพียบ(ยกขโยงกันมาเลยตอนโทรชวนโทร ชวนแค่ 2-3 คนไหง มันเข้ามา 7-8 คนได้ไงละยะเนี่ย) เล่นเอาที่นั่งไม่พอต้องไปขอยืมโซฟายาวของ ลอบบี้มา(จะเรียกยืมได้ไหมเนี่ย พรรคพวกพี่ท่านเล่น ไปยกเข้ามาในห้องโดยไม่บอกใครเลย) เล่นเอาห้องเล็กๆ ดูแคบไปถนัดตาเลยแถมยังอุตส่าห์หอบ เหล้าเบียร์สปาย บลู สารพัดมาอีก เฮ้ย นี่ห้องชั้นนะไม่ใช่ผับใช่บาร์ใครจะแดร็กเหล้าไปไกลๆเลย เชิญ ฮึ่ม โดน ปีศาจสุราโดนไล่ออกไป 2 ตัว เหลือผู้รอดชีวิต 6 คน(เอาไงดีหว่าคนยังเยอะอยู่ดีแฮะ ซัก 5 คนกำลังดีเลยนะเนี่ย ) สุดท้ายหาสารพัดวิธีลดจำนวนคนลง ทั้งวานไปซื้อของกินที่หายากๆ(แต่ไหงมันไปแค่ 10นาทีแถมหาจากร้านสะดวกซื้ออีก กรรมของเวร) ลงทุนหาสารพัด วิธีไปๆมาๆ

ไหง คนที่จะโดนไล่ออกไป กลับกลายเป็นชั้นซะเองได้ไงเนี่ย(ชั้นเจ้าของห้องนะยะ) ไปๆมาๆ นั่งดูบอลกันอย่างเงียบ สงัด . . .(โดนนำไปก่อน 1-0 เงียบกริบเป็นป่าช้ากันเลย สงสัยไอ้พวกนี้เล่น[พนันบอล]กันไว้เยอะ) หลังบอลจบ . . .

เช้ามาผลลัพธ์

พลพรรครัก[พนัน]บอล หายหัวเงียบกันหมด

เก้าอี้โซฟาที่ไปแฮ๊ป มาไม่มีใครยกกลับ(เอวังชั้นต้องลากลงไปไว้ข้างล่างเองหรืไงกันเนี่ย . . . )

กองขยะ ที่อดีตเคยเป็นสเบียง สูงท่วมหัว ได้แต่ทำใจ ไปรื้อเอาถุงดำสารพัดประโยชน์มา หยิบทิ้งๆ ถุงมันฝรั่ง ขวดโค๊ก กล่องน้ำส้ม แขนคน เอ๊ะ แขนคน? กรี๊ดดดดดด (มันเหลือทิ้งไว้ 2ศพ ใต้กองขยะเจ้าค่ะ ยังนอนหลับไร้สติสตางค์อยู่เลย) สรุปเลยได้คนช่วย ยกโซฟาลงไปข้างล่าง(แต่ก็ผู้หญิงกันหมด 3 คนเลย ฮึ่ม) เก็บข้าวของกว่าจะเรียบร้อยเล่นเอา สว่าง

ใครเคยอ่าน No How too... กันมั่งเอ่ย ? ถ้าเคยอ่านต้องคุ้นเคยกับกฏหัวใจพื้นฐาน 4 ข้อที่ ไม่จริงเสมอไปนี้แน่ๆ กฏพวกนี้น่าจะคุ้นหูกันดีสำหรับพวก ศิราณี มือสมัครเล่น(ก็ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเพื่อนๆเราเนี่ยแหละ) ชอบงัดกฏ พวกนี้มาสอนกันจัง สอนแบบ งูๆปลาๆ ปล่อยๆสะเปะสะปะให้นักรักมือใหม่อย่างเรานักแหละ รู้จริงบ้างไม่จริงบ้าง แต่เจ้าหล่อนก็ยังว่า ตำราเค้าว่าไว้อย่างเงี้ย ...

แล้วไง แห้วอร่อย บ่ค่ะ ?

อันที่จริงกลยุทธ์รัก(คน)ไม่มีข้อกำหนดตายตัวหรอกนะค่ะ กฏที่ดีที่สุดก็คือ ทำตัวให้ฉลาดเข้ากันสถานการณ์ อย่าเชื่อตำราไปเสียหมด(บางทีตำรามันก็มั่ว) เรื่องอย่างเงี้ยๆมันอยู่ที่ใจค่ะ (ใจนะไหวไหม?เพ่?)

---

กฎข้อที่ 1. เล่นตัวเข้าไว้ อย่าให้รู้เชียวว่าคุณชอบเค้า...จะแย่เอา

ความเป็นจริง

จริงอยู่นะ การที่ผู้หญิงเราแสดงให้ผู้ชายเห็น ว่าหลงเขาหัวปักหัวบำเนี่ยดูไร้เสน่ห์สิ้นดี(สิ้นคิดด้วย) แต่การวางตัว สวยเริดเชิดหยิ่ง เขาฝากข้อความให้โทรกลับก็รอไป 2-3 วันค่อยโทร(ถ้าไฟไหม้บ้านก็ประมาณเหลือแต่เสาแล้ว) หรือบอกปัดไม่ยอมไปดูหนังทั้งๆที่เป็นวันหยุดที่แสนจะว๊างว่าง ผู้ชายเค้านะไม่ละเอียดอ่อนเหมือนผู้หญิงหรอกนะ(ส่วนใหญ่) ไม่มานั่งนึกเอาหรอกค่ะว่าผู้หญิงทำแบบเนี้ยมีความนัยว่าอะไร ปฏิเสธก็คือปฏิเสธ ไม่ก็ไม่ (ว่ะ)

รู้ไว้ใช้แหกคอก

ถ้าเขามาชวนเราคุยก็คุยตอบเค้าดีๆ หรือถามไถ่เรื่องส่วนตัวของเขาแบบผิวเผินบ้างก็ได้(ถือโอกาสไต่สวนสถานะ เหอๆ)ฟังอย่างตั้งใจ ยิ้มหวานเข้าไว้(ไม่ใช่แสร้งยิ้มนะ ถ้ามีใจละก็นะ) ทำตัวให้อ่อนหวานเข้าไว้ อ่อนโยน น่ารัก คิกขุ บลาๆ ที่จะทำให้มองดูว่ามีสเน่ห์(ไม่ใช่กระแดะ)

---

กฎข้อที่ 2. อย่าเดทกะหนุ่มที่เพื่อนชอบเป็นอันขาด

ความเป็นจริง

แฟนก็สำคัญอยู่หรอกนะพอๆ กับเพื่อน แต่เราไม่จำเป็นต้องเลือกใครคนใดคนหนึ่งซักหน่อย แม้จะสองจิตสองใจอยากคบเขาก็อยาก ไม่อยากทำร้าย(จิตใจ)เพื่อนก็ด้วยแต่ว่าปัญหาไม่ใช่ว่าจะต้องจบลงที่ ต้องเลือกคนใดคนหนึ่งเพราะหนทางยังมีทางอีกเยอะ

รู้ไว้ใช้แหกคอก

ถ้าคุยปรับความเข้าใจกับเพื่อนแล้ว เพื่อนยังทนไม่ได้ที่จะเห็นคุณกับเขาคบกัน ลองอธิบายเขาด้วยเหตุผลดีๆ เช่น เขาไม่เหมาะกับแกหรอก(แต่เหมาะกับฉัน) ไม่ใช่ๆสิ ต้อง"เราเข้าใจดีนะว่าทำให้เธอเจ็บปวด(พูดด้วยน้ำเสียออกแนวเศร้าๆเคล้าน้ำตา)แต่เรารักเขามาก และเขาก็สำคัญกับเราไม่น้อยกว่าเธอ"(ระหว่างนี้อาจมีน้ำตา กอดคอกันร้องให้ เดินเข้าห้องปิดประตู อันหลังไม่ใช่นะออก Y อีกแล้วเรา) แต่ถึงยังไงเพื่อนย่อมเข้าใจในตัวเพื่อน แม้จะเจ็บอยู่บ้างในตอนแรก แต่ถ้าเพื่อนมันโกรธมากๆๆๆๆ ขนาดหายหน้าหายตาไปไม่ติดต่อมาเลย ก็ถือว่า เลือกทิ้งเพื่อนคนนั้นไปเลยก็ได้

(รูปนะไม่เกี่ยวกับเรื่องหรอกนะค่ะ)

---

กฎข้อที่ 3. จงซื่อสัตย์กับแฟนตลอดเวลา

ความเป็นจริง

อย่าตรงแหน่วไปซะหมด ไม่ได้สอนให้ตอแหลนะค่ะ แต่หมายถึงฉลาดพูด (รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดหญิง) เช่นถ้าเขาถามเราว่า ระหว่างเขากับแฟนเก่าใครดูดีกว่ากัน ก็ต้องบอกว่าเขาดูดีที่สุดแล้ว(ถึงแม้ว่าแฟนเก่าหน้าตาเหมือน วิลลี่เขาหน้าเหมือนเปิ้ล นาครก็ตามเถอะ) เพราะนี่คือคำตอบที่พ่อเจ้าพระคุณอยากได้ยินซะเต็มประดะหูเนี่ยแหละค่ะ

อ้าว !แล้วจะเอาอะไรมาวัดล่ะว่าเรื่องไหนควรเก็บเรื่องไหนควรบอก(ใช้ไม้บรรทัดเหรอ SystemมุขError มุขแป๊กค่ะ ) ไม่ยากหรอกค่ะ แค่เรื่องอะไรที่อาจจะทำให้เขาเสียใจ(ถึงแม้ว่าจะดูไม่มีพิษภัยในสายตาเราก็เถอะ)ก็ต้องเก็บเงียบไว้ เช่น มีหนุ่มๆมาแจกขนมจีบให้คุณหลังเขาไม่อยู่ทุกๆวันอย่างเงี้ยเป็นต้น(ไม่เป็นใบเหรอSystemมุขError มุขแป๊กค่ะ ภาค 2 รับรองไม่มี 3-4 ล่ะ)

ถ้าคุณไม่อยากได้ยินแฟนคุณเอ่ยถึงแฟนเก่าเขาก็คงไม่อยากได้ยินเหมือนกันไม่ต่างจากคุณหรอกค่ะ

รู้ไว้ใช้แหกคอก

แน่นอนไม่ว่าใครก็คงอยากจะแชร์เรื่องราวต่างๆ ให้กับคนรักแบบ ถึงลูกถึงคนหรือหมดเปลือก ทำได้นะค่ะไม่ได้ห้ามแต่ว่าต้อง กั๊กไว้บ้าง สกรีน กรองเรื่องที่จะพูดดูให้ดีก่อนคิดก่อนพูด ประเภทเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง ไม่สลักสำคัญอะไร อย่าไปพูดบอกไปทำไม ไร้สาระเปล่าๆ

---

กฎข้อที่ 4. อย่าฝันหวานว่าจะได้เลื่อนขั้นจากเพื่อนกลายเป็นแฟน

ความเป็นจริง

ใครบอกใครตั้งกฏกันละค่ะ? ว่าเป็นเพื่อนกันจะเป็นแฟนกันไม่ได้? ไม่ดีกว่าหรือไงที่จะคบกับคนที่เขารู้แก่ใจว่าเราจะเข้ากันได้ดีแค่ไหนรู้ใจเราแทบทุกอย่าง? เพื่อนสนิทถึงจะเสี่ยงอยู่บ้างแต่ผลตอบแทนก็คุ้มค่าเสี่ยงไหมล่ะ? พอจะคิดคบเพื่อนเป็นแฟน อย่างแรกที่ทุกคนกลัวก็คือถ้าคบกันไป แล้วพบว่า ...เรา รักกันไม่ได้...เลิกกันแล้วก็ต้องเลิกคบกันไปด้วยเสียเพื่อนเปล่าๆหวนกลับลำก็ไม่ได้ แต่ถึงจะเสี่ยงแต่ก็น่าลองไหมละค่ะ ? เพราะรักแท้ไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว~ ไม่ใช่ๆ รักแท้ต้องเกิดจากความสัมพันธ์อันมั่นคงถ้าเริ่มจากเพื่อนพัฒนาการ Evolution ไปสู่แฟนไม่ทำให้รักยั่งยืนกว่าเหรอค่ะ ?

รู้ไว้ใช้แหกคอก

กลยุทธ์ที่จะเปลื่ยนเพื่อนให้กลายมาเป็นแฟนมีนี๊ดส์เดียวเอง ถ้าไม่กล้าสารภาพตรงๆกับจำเลย ทำแบบอ้อมๆ ไปทางอนุสาวรีย์ความคิดถึงก่อนให้หลงทางในห้วงคำนึงเราแล้วก็วกเข้ามาสู่ถนนหลักสายหัวใจก็ได้(แหวะ น้ำเน่า อย่าใส่ใจเลยค่ะ ) สรุปทำแบบอ้อมๆก็ได้

"นี่ๆ นายถ้าคิดว่าเราเป็นแฟนกันจะเป็นยังไงเหรอ"พูดทีเล่นทีจริง(ในใจบอก ตูเอาจริงเฟ้ยเหอๆ) ถ้าเขาตอบเชิงว่า เห็นหายนะลอยอยู่ข้างหน้ารำไรแล้วละก็ ใส่เกียร์ R ถอยหลังปล่อยเขาไปเถอะ แต่ถ้าอ้อมแอ้ม ออกอาการว่าไม่รู้สิคิดภาพไม่ออก เริ่งเกียร์ 2 ไปเลยพอมีหวัง ให้บอกเขาไปว่าเรานะน่าจะลองคบกันดูนะ แล้วรอฟังคำตอบจากเขา หรือบางทีอาจจะไม่ต้องพูดกันเลยแค่มองตาก็ตั้งท้องแล้ว(เย้ย คนนะไม่ใช่ปลากัด) บางสิ่งบางอย่างระหว่างเราจะทำให้คุณและเขา เกิดความรู้สึกค่อยๆก่อตัวขึ้นเองก็ได้ อย่าไปใส่เบรกตัวเองว่านี่เพื่อนเรานะปล่อยให้หัวใจมันขับเคลื่อนไปเถอะค่ะ ทุกเรื่องของคนเราย่อมมีทั้งความสำเร็จและความผิดหวัง ด้วยกันทั้งนั้นแหละ อยากให้ความรักโบยบินมาหาบางครั้งก็ต้องหัดออกนอกคอกซะบ้าง

---

คุ้มไหมที่จะเสี่ยงเพื่อค้นหารักแท้... ต้องให้หัวใจคุณตอบเองแล้วล่ะค่ะ

บายค่ะรักคนคอมเมนท์ทุกคนนะแต่ไม่แสดงออก พบกันใหม่เมื่อชาติต้องการ SeeYa~!!